Bardzo dziękuję Rodzicom za współpracę i informacje zwrotne. Dzieciaczki pracujecie super!, brawo! 🙂 🙂 Życzę najlepszego zdrowia
wychowawca – J. Sawicka
dav 
PRACA ZDALNA W GRUPIE III
Zabawy w teatr z dzieckiem w domu
Edukacja teatralna powinna być integralną częścią wychowania dzieci we współczesnym świecie. Pozwala ona wychować przyszłego aktywnego, wrażliwego odbiorcę sztuki, a także pomaga rozwijać inteligencję emocjonalną każdego dziecka.
Teatr jest dyscypliną sztuki przygotowującą widza do pracy intelektualnej, a z drugiej strony pobudza pewne cechy, takie jak ciekawość, zdolność do analizy, poczucie względności. Zachęca do badania świata, poszukiwania prób wyjaśnienia, głębszego zrozumienia. Jednocześnie teatr ukazuje los człowieka, co jest ważnym elementem humanizującym i bardzo ważnym elementem edukacji” (A. Hausbrat)
Wizyty w teatrze, to często okazja do wspólnego, rodzinnego, niemal świątecznego spędzania czasu – dziewczynki zakładają najładniejsze sukienki, chłopcy krawat, mama i tata szykują eleganckie ubrania. Dzieci lubią takie rodzinne wyprawy, które na długo pozostają w ich pamięci.
Kontakt dzieci z teatrem to nie tylko „bycie widzem”, ale również zabawy w teatr, podczas których dziecko pragnie być nie tylko autorem, lecz także aktorem. Przemawiają za tym duże zdolności naśladowcze dziecka oraz wszechstronność estetycznych przeżyć. Wprowadzenie dzieci w świat sztuki poprzez zabawy „na niby”, przynosi im wiele korzyści, rozwija wyobraźnię, doskonali mowę, która staję się wyrazista, melodyjna, właściwie akcentowana. Udawanie kogoś innego jest bliskie nam wszystkim. Płynie z dążenia do wydania się lepszym, groźniejszym, ważniejszym niż w istocie jesteśmy. Odtwórca roli ma okazję realizować swoje marzenia i wcielić się w ulubionego bohatera. Przeżywanie utworu, wczucie się w jego treść, umożliwia zapomnienie o samym sobie i pozwala bytować w świecie fantazji przez autora wytworzonym.
Poprzez uczestnictwo w zabawach teatralnych dzieci nieśmiałe, pochłonięte zabawą zapominają o nieśmiałości. Dzieci niezdyscyplinowane i hałaśliwe mogą wyciszyć się oraz wdrożyć do panowania nad sobą.
Dlaczego warto bawić się z dzieckiem w teatr w domu?
Dlaczego warto bawić się z dzieckiem w teatr w domu? – Dlatego, że to taka zabawa, która daje dzieciom wiele satysfakcji, zadowolenia.
Dzieci cieszą się, że mogą sprawić radość swoim najbliższym – rodzicom, dziadkom czy rodzeństwu. Rodzice podczas takich zabaw mogą obserwować własne dziecko – jego zaangażowanie, emocje, które mu towarzyszą.
Przygotowanie przedstawienia w domu uczy planowania, projektowania, rysowania, wycinania, rozwija wyobraźnię dziecka.
Dzieci mogą samodzielnie przygotować scenografię wykorzystując do tego różne akcesoria, które znajdują się w domu, zazwyczaj wystarczy: koc, kilka krzeseł, poduszki, lalki i maskotki, stare ubrania. Dzieci mogą samodzielnie narysować i wyciąć potrzebne rekwizyty. Rodzice również mogą zaangażować się w ich przygotowanie.
Podczas przygotowania zabawy w teatr dzieci rozwijają wyobraźnię, pomysłowość i aktywność twórczą poprzez tworzenie własnych tekstów i treści przedstawienia.
Do zabaw w teatr z dziećmi mogą włączać się rodzice. Mogą dostarczać dzieciom treści ulubionych książeczek. Podczas uczenia się tekstów dzieci rozwijają pamięć, skupienie uwagi.
Rodzice wspólnie z dziećmi mogą przygotować wspólnie potrzebne rekwizyty do przedstawienia. Taka wspólna zabawa dzieci i rodziców daje wiele radości jednym i drugim:)
J. Sawicka
Obrazy z Pixabay
Ćwiczenia grafomotoryczne u dzieci w wieku przedszkolnym
GRAFOMOTORYKA – zdolność wykonywania różnych czynności ruchowych
Ćwiczenia grafomotoryczne działają na wszystkie zmysły dziecka. Ćwiczą rękę, ale też umysł dziecka. Sprawność grafomotoryczna zapewnia dziecku prawidłowy rozwój.
Ćwiczenia grafomotoryczne potrzebne są dziecku na każdym etapie jego rozwoju. Ważne jest, żeby dzieci ćwiczyły sprawność ręki, szczególnie dzieci przedszkolne, które zaczynają swoją przygodę z rysowaniem, prawidłowym chwytaniem kredki, ołówka, pędzla.
Ćwiczenia grafomotoryczne rozwijają małą motorykę, (ruch ręki – jego precyzję ) oraz
koordynację wzrokowo-ruchową (ręka-oko). Ćwiczenia grafomotoryczne uczą też dziecko orientacji w czynnościach manualnych, doskonalą precyzję wykonywania pewnych czynności.
Symptomy zaburzeń graficznych:
- Ogólna słaba sprawność ruchowa całego ciała a szczególnie mała sprawność
motoryczna rąk.
Często towarzyszy niechęć, dziecko szybko męczy się podczas , rysowania, malowania. - Zakłócenia funkcji wzrokowych.
Dziecko z zakłóceniami funkcji wzrokowych odznacza się małą pomysłowością, chętnie „ściąga” od kolegów, rozwiązując ten sam temat na znacznie niższym poziomie. Dzieci te nie lubią rysować „z pamięci”, natomiast chętnie odwzorowują, kolorują książeczki, kalkują, gdyż rezultat takich prac jest lepszy. - Duże napięcie mięśniowe.
Dziecko z dużym napięciem mięśni palców nadmiernie przyciska ołówek, rysuje linie grube, czasem przedziera papier, co wpływa na estetykę pracy. Linie są krzywe, przedmioty duże, gdyż dziecko nie umie opanować ruchu. - Słabe napięcie mięśniowe.
Dzieci o małym napięciu mięśniowym również mają problemy z rysowaniem. Kreślą linie nikłe „drżące”, niepewne. Rysują przedmioty małe, których wielkość uniemożliwia umieszczanie szczegółów. - Problemy w schemacie ciała lub orientacji przestrzennej:
– dzieci będą przestawiać lub przekręcać rysunek,
– rysowane poszczególne części ciała mogą nie być ze sobą powiązane,
– proporcje pomiędzy poszczególnymi częściami ciała nie będą zachowane.
Na rozwój manualny wpływa ogólny rozwój fizyczny dziecka. Nie zabraniajmy, więc mu biegania, wspinania się, czołgania, czy jazdy rowerem. Bardzo ważnym elementem w nabieraniu płynności ruchów jest samoobsługa dziecka: wiązanie butów, zapinanie guzików, budowanie, lepienie, majsterkowanie, wycinanie to również baza do usprawniania precyzji rąk.
W procesie przygotowania dzieci do nauki pisania pierwszoplanowe miejsce zajmują metody czynne, polegające na własnym działaniu.
Ćwiczenia kształtujące prawidłowy chwyt i regulujące napięcie mięśniowe rąk
Naukę rysowania, później pisania, należy zacząć od prawidłowego trzymania kredki, czy ołówka.
Jeśli pokaz poprawnego chwytu i nacisku nie wystarcza można wykorzystać specjalną nasadkę, która pozwala kontrolować siłę nacisku na kredkę czy ołówek. Należy również pamiętać o zachowaniu prawidłowej postawy ciała podczas rysowania, czyli: całe stopy oparte o podłoże, całe pośladki i uda na krześle, kręgosłup prosty.
Kolejnym problemem jest regulowanie napięcia mięśniowego. Jeśli dziecko zbyt mocno przyciska ołówek, trzeba uczyć go zwalniać napięcie, kontrolować.
Zabawa – czyja kredka
Można też stosować zabawy typu: „Czyja kredka”- dorosły trzyma jeden koniec kredki, dziecko (3 palcami) drugi. Ćwiczenie polega na tym, aby dziecko starało się zabrać kredkę dorosłemu, który mocno ją trzyma. W czasie ćwiczeń dziecko powinno przyjąć postawę stojącą, wtedy napięcie mięśniowe zmniejsza się w sposób naturalny.
Ćwiczenia usprawniające koordynację wzrokowo – ruchową
Są to ćwiczenia grafomotoryczne, w których czynności ruchowe odbywają się pod ścisłą kontrolą wzroku:
– zabawy manualne typu: nawlekanie koralików, lepienie z plasteliny,
– zamalowywanie obrazków, pisanie szlaczków,
– wydzieranki, rysowanie po śladzie, kalkowanie, odwzorowywanie, obrysowywanie, zabawy i układanie modeli z palców i dłoni, przewlekanie kolorowego sznurka przez dziurki tzw.: „wyszywanki bez igły”zawiązywanie kokardek, układanki typu puzzle, klocki Lego,
– nie wyręczanie dziecka w czynnościach typu: ubieranie się, mycie, zapinanie guzików itp.
Szlaczki – to jedne z najpopularniejszych ćwiczeń grafomotorycznych, które sami pamiętamy jeszcze z początków czasów szkolnych. Choć pewnie wtedy, ich ćwiczenie wydawało nam się bezsensowne, to warto wiedzieć, że są one idealne, jeśli chodzi o ćwiczenie precyzji ruchów. Warto zachęcać dziecko do pracy ze szlaczkami. Dzięki takim ćwiczeniom, zdecydowanie łatwiej przychodzi nauka pisania, a pismo jest dokładniejsze i zdecydowanie lepiej się prezentuje.
Labirynty – to również bardzo popularne ćwiczenia grafomotoryczne. Labirynty będę się wydawać także zdecydowanie bardziej atrakcyjne dla dzieci, ponieważ oprócz ćwiczenia sprawności graficznej, są ciekawą i ekscytującą grą dla dzieci. Uczą też przewidywalności, koordynacji wzrokowo-ruchowej, myślenia logicznego i prawidłowego trzymania przyrządów do pisania i rysowania.
Przykładowe karty do pracy z dzieckiem można znaleźć na stronach internetowych np.:
www.EduZabawy.com – grafomotoryka
www.bystredziecko.pl – grafomotoryka
np.: zeszyty ćwiczeń
Renata Hanna Hływa: Szlaczki, zygzaki i inne kreślaki. Ćwiczenia grafomotoryczne
usprawniające rękę piszącą.
opracowała J. Sawicka
Obrazy z Pixabay
Ćwiczenia grafomotoryczne u dzieci w wieku przedszkolnym
GRAFOMOTORYKA – zdolność wykonywania różnych czynności ruchowych
Ćwiczenia grafomotoryczne działają na wszystkie zmysły dziecka. Ćwiczą rękę, ale
też umysł dziecka. Sprawność grafomotoryczna zapewnia dziecku prawidłowy
rozwój.
Ćwiczenia grafomotoryczne potrzebne są dziecku na każdym etapie jego rozwoju. Ważne jest, żeby dzieci ćwiczyły sprawność ręki, szczególnie dzieci przedszkolne, które zaczynają swoją przygodę z rysowaniem, prawidłowym chwytaniem kredki, ołówka, pędzla.
Ćwiczenia grafomotoryczne rozwijają małą motorykę, (ruch ręki – jego precyzję ) oraz koordynację wzrokowo-ruchową (ręka-oko). Ćwiczenia grafomotoryczne uczą też dziecko orientacji w czynnościach manualnych, doskonalą precyzję wykonywania pewnych czynności.
Symptomy zaburzeń graficznych:
- Ogólna słaba sprawność ruchowa całego ciała a
szczególnie mała sprawność motoryczna rąk.
Często towarzyszy niechęć, dziecko szybko męczy się podczas , rysowania, malowania. - Zakłócenia funkcji wzrokowych.
Dziecko z zakłóceniami funkcji wzrokowych odznacza się małą pomysłowością, chętnie „ściąga” od kolegów, rozwiązując ten sam temat na znacznie niższym poziomie. Dzieci te nie lubią rysować „z pamięci”, natomiast chętnie odwzorowują, kolorują książeczki, kalkują, gdyż rezultat takich prac jest lepszy. - Duże napięcie mięśniowe.
Dziecko z dużym napięciem mięśni palców nadmiernie przyciska ołówek, rysuje linie grube, czasem przedziera papier, co wpływa na estetykę pracy. Linie są krzywe, przedmioty duże, gdyż dziecko nie umie opanować ruchu. - Słabe napięcie mięśniowe.
Dzieci o małym napięciu mięśniowym również mają problemy z rysowaniem. Kreślą linie nikłe „drżące”, niepewne. Rysują przedmioty małe, których wielkość uniemożliwia umieszczanie szczegółów.
5. Problemy w schemacie ciała lub orientacji przestrzennej:
- dzieci będą przestawiać lub przekręcać rysunek,
- rysowane poszczególne części ciała mogą nie być ze sobą powiązane,
- proporcje pomiędzy poszczególnymi częściami ciała nie będą zachowane.
Na rozwój manualny wpływa ogólny rozwój fizyczny dziecka. Nie zabraniajmy, więc mu biegania, wspinania się, czołgania, czy jazdy rowerem. Bardzo ważnym elementem w nabieraniu płynności ruchów jest samoobsługa dziecka: wiązanie butów, zapinanie guzików, budowanie, lepienie, majsterkowanie, wycinanie to również baza do usprawniania precyzji rąk.
W procesie przygotowania dzieci do nauki pisania pierwszoplanowe miejsce zajmują metody czynne, polegające na własnym działaniu.
Ćwiczenia kształtujące prawidłowy chwyt i regulujące napięcie mięśniowe rąk
Naukę rysowania, później pisania, należy zacząć od prawidłowego trzymania kredki, czy ołówka. Jeśli pokaz poprawnego chwytu i nacisku nie wystarcza można wykorzystać specjalną nasadkę, która pozwala kontrolować siłę nacisku na kredkę czy ołówek. Należy również pamiętać o zachowaniu prawidłowej postawy ciała podczas rysowania, czyli: całe stopy oparte o podłoże, całe pośladki i uda na krześle, kręgosłup prosty.
Kolejnym problemem jest regulowanie napięcia mięśniowego. Jeśli dziecko zbyt mocno przyciska ołówek, trzeba uczyć go zwalniać napięcie, kontrolować.
Można też stosować zabawy typu: „Czyja kredka”- dorosły trzyma jeden koniec kredki, dziecko (3 palcami) drugi. Ćwiczenie polega na tym, aby dziecko starało się zabrać kredkę dorosłemu, który mocno ją trzyma. W czasie ćwiczeń dziecko powinno przyjąć postawę stojącą, wtedy napięcie mięśniowe zmniejsza się w sposób naturalny.
Ćwiczenia usprawniające koordynację wzrokowo – ruchową
Są to ćwiczenia grafomotoryczne, w których czynności ruchowe odbywają się pod ścisłą kontrolą wzroku:
- zabawy manualne typu: nawlekanie koralików, lepienie z plasteliny,
- zamalowywanie obrazków, pisanie szlaczków,
- wydzieranki, rysowanie po śladzie, kalkowanie, odwzorowywanie, obrysowywanie, zabawy i układanie modeli z palców i dłoni, przewlekanie kolorowego sznurka przez dziurki tzw.: „wyszywanki bez igły”zawiązywanie kokardek, układanki typu puzzle, klocki Lego,
- nie wyręczanie dziecka w czynnościach typu: ubieranie się, mycie, zapinanie guzików itp.
Szlaczki – to jedne z najpopularniejszych ćwiczeń grafomotorycznych, które sami pamiętamy jeszcze z początków czasów szkolnych. Choć pewnie wtedy, ich ćwiczenie wydawało nam się bezsensowne, to warto wiedzieć, że są one idealne, jeśli chodzi o ćwiczenie precyzji ruchów. Warto zachęcać dziecko do pracy ze szlaczkami. Dzięki takim ćwiczeniom, zdecydowanie łatwiej przychodzi nauka pisania, a pismo jest dokładniejsze i zdecydowanie lepiej się prezentuje.
Labirynty – to również bardzo popularne ćwiczenia grafomotoryczne. Labirynty będę się wydawać także zdecydowanie bardziej atrakcyjne dla dzieci, ponieważ oprócz ćwiczenia sprawności graficznej, są ciekawą i ekscytującą grą dla dzieci. Uczą też przewidywalności, koordynacji wzrokowo-ruchowej, myślenia logicznego i prawidłowego trzymania przyrządów do pisania i rysowania.
Przykładowe karty do pracy z dzieckiem można znależć na stronach internetowych np.:
www.EduZabawy.com – grafomotoryka
www.bystredziecko.pl – grafomotoryka
np.: zeszyty ćwiczeń
Renata Hanna Hływa: Szlaczki, zygzaki i inne kreślaki. Ćwiczenia grafomotoryczne
usprawniające rękę piszącą.
J. Sawicka
Ach! – co to był za bal …
W czwartek – 20 lutego w naszym przedszkolu odbył się bajkowy bal karnawałowy. W tym dniu każde z nas miało wymarzony strój. Wcieliliśmy się w ulubione postacie bajkowe oraz rzeczywiste. Wszyscy świetnie się bawiliśmy, uczestnicząc wspólnie ze swoimi paniami w tańcach oraz licznych konkursach zręcznościowych, ruchowych. Bal umożliwił dzieciom spędzenie czasu w miłej i bajkowej atmosferze. Wspólna zabawa przyniosła wiele radości naszym przedszkolakom. Po zakończeniu balu zrobiłyśmy sobie wspólne zdjęcie, a po południu narysowałyśmy wrażenia z balu.
Dziękujemy rodzicom za zaangażowanie w przygotowanie pięknych balowych strojów dla swoich pociech 🙂 🙂
Co ciekawego w grupie III?
Ciekawe zabawy
Oprócz codziennych zajęć mamy czas na zabawę. Każde z nas znajdzie coś dla siebie. Tworzymy ciekawe budowle z różnych klocków, bawimy się w kącikach tematycznych, układamy puzzle, magnetyczne obrazki, gramy w gry. Podczas zabaw rozwijamy swoje zainteresowania, pomysłowość, uczymy się zgodnego współdziałania, staramy się dostrzegać i akceptować potrzeby innych
Prace plastyczne
Bardzo lubimy rysować, malować, wycinać, lepić. Nasze prace można oglądać w holu przedszkola i na tablicy przy naszej sali.
Zabawy przy muzyce
Nasza grupa lubi zabawy ruchowe przy muzyce i zabawy taneczne. W trakcie tych zabaw podnosimy swoją sprawność psychomotoryczną, kształcimy otwartą twórczą postawę. Nasza pani uczy nas tańca „Modry len”. Poznaliśmy już krok podstawowy i kilka układów tanecznych. Jest przy tym dużo śmiechu.
Podczas „Plebiscytu na wiersz i piosenkę – Zimowa wyliczanka” – reprezentantki naszej grupy zaśpiewały piosenkę pt.:„Zimowa rozruszanka”.
Spacery
Codziennie staramy się wychodzić na spacery. Jesteśmy samodzielne. Prawie wszyscy umiemy się już samodzielnie ubrać i rozebrać przed i po przyjściu ze spaceru. Przed wyjściem panie jeszcze sprawdzają czy jesteśmy dobrze ubrani. Podczas spacerów bacznie obserwujemy przyrodę i dostrzegamy zmiany związane z porą roku.
Dlaczego śnieg tak szybko znika? – zabawy badawcze w grupie III
Dzisiejszy ranek był inny bo zimowy. Wyglądaliśmy w przedszkolu przez okno i podziwialiśmy zimową aurę. Padał śnieg i wszystko było białe.
Aktualna pora roku nie rozpieszcza nas śniegiem. Bardzo się ucieszyliśmy, ponieważ chcielibyśmy ulepić bałwana. Pani powiedziała nam, że jest dodatnia temperatura i pewnie śnieg się długo nie utrzyma. Tak też się stało. Po południu już śniegu nie było.
Razem z panią sprawdzaliśmy dlaczego śnieg tak szybko znika. Wiemy, że topi się pod wpływem ciepła. Przekonaliśmy się również, że śnieg nie jest taki czysty i nie można go brać do buzi.
Dzień Babci i Dziadka w grupie III
W grupie III odbyła się wspaniała uroczystość – Dzień Babci i Dziadka.
„Babcia i Dziadek są po prostu wspaniali, Mamę i Tatę dobrze wychowali , za to w prezencie wnuki dostali – to właśnie my!” 🙂
Wszystkim Babciom, wszystkim Dziadkom, i na wsi i w mieście, nasze buzie uśmiechnięte, ślą życzenia przepiękne. W zdrowiu, szczęściu i radości, żyj Babuniu, żyj Dziadziuniu latek 100! 🙂
29 stycznia w grupie III odbyła się wspaniała uroczystość – Dzień Babci i Dziadka. Gościli u nas nasze kochane Babcie i kochani Dziadkowie. Przedstawiliśmy im Jasełka oraz śpiewałyśmy i recytowałyśmy wierszyki o naszych ukochanych Babciach i Dziadkach.
Przedstawienie bardzo podobało się naszym bliskim. Otrzymaliśmy gromkie brawa.
Na zakończenie wręczyliśmy Babciom i Dziadkom samodzielnie wykonane laurki 🙂
VI grupa kolęduje
NOWY ROK ROZPOCZĘLIŚMY WYSTĘPEM Z KONCERTEM KOLĘD,
PASTORAŁEK I PIOSENEK ŚWIĄTECZNYCH W „SZOPCE” W LUBLINIE.
NASZ WYSTĘP DOSTARCZYŁ WIELU WZRUSZEŃ RODZICOM ORAZ SPACERUJĄCYM
MIESZKAŃCOM LUBLINA. OTRZYMALIŚMY GROMKIE BRAWA. DZIĘKUJEMY!
PO KONCERCIE SPACEROWALIŚMY ULICAMI MIASTA I PODZIWIALI DEKORACJE ŚWIĄTECZNE.
„Cud w Betlejem” – Jasełka w grupie III
W grudniu nasza grupa przygotowała Jasełka dla Rodziców pt.: „Cud w Betlejem”. Wszyscy mieliśmy wspaniałe stroje. Przedstawienie bardzo podobało się naszym bliskim. Otrzymaliśmy gromkie brawa. Po przedstawieniu wręczyliśmy swoim Rodzicom świąteczne prezenty – kolorowe świeczniki.
Życzymy wszystkim wszelkiej pomyślności w Nowym Roku! 🙂 🙂