Pisanki,pisanki-jajka malowane Nie ma Wielkanocy bez barwnych pisanek…” Kochane Dzieci i Drodzy Rodzice☀️z grupy I I 🙂 Najserdeczniejsze zyczenia-zdrowych,radosnych i spokojnych Swiat Wielkiej Nocy, smacznego jajka,mokrego Dyngusa,a także odpoczynku w najbliższym gronie🙂 Życzy Katarzyna Marciniak
Dzieci z grupy V
Pod okiem rodziców dzieci z grupy V pracują w domu. Tworzą piękne prace , aktywnie spędzają czas. efekty tej pracy możemy podziwiać w galerii.
Dziękujemy i pozdrawiamy serdecznie.
PRACA ZDALNA W GRUPIE III
Bardzo dziękuję Rodzicom za współpracę i informacje zwrotne. Dzieciaczki pracujecie super!, brawo! 🙂 🙂 Życzę najlepszego zdrowia
wychowawca – J. Sawicka
dav 
Był sobie raz balonik
Z czym kojarzą się balony? Oczywiście, z dzieciństwem. Szczęśliwym dzieciństwem. Dzieci z grupy IV to żywiołowa grupa i lubi pobawić się balonami. I nie tylko w karnawale.
Stosując ćwiczenia oddechowe, nadmuchiwaliśmy baloniki – rozwijając pojemność płuc. Część balonów posłużyła do dekoracji sali. Pozostałą część wykorzystaliśmy podczas zajęć ruchowych. Dzieciaki były zachwycone. Zanim zabraliśmy baloniki do domu ozdabialiśmy je flamastrami rozwijając pomysłowość i wyobraźnię.
Zabawy w teatr z dzieckiem w domu
Edukacja teatralna powinna być integralną częścią wychowania dzieci we współczesnym świecie. Pozwala ona wychować przyszłego aktywnego, wrażliwego odbiorcę sztuki, a także pomaga rozwijać inteligencję emocjonalną każdego dziecka.
Teatr jest dyscypliną sztuki przygotowującą widza do pracy intelektualnej, a z drugiej strony pobudza pewne cechy, takie jak ciekawość, zdolność do analizy, poczucie względności. Zachęca do badania świata, poszukiwania prób wyjaśnienia, głębszego zrozumienia. Jednocześnie teatr ukazuje los człowieka, co jest ważnym elementem humanizującym i bardzo ważnym elementem edukacji” (A. Hausbrat)
Wizyty w teatrze, to często okazja do wspólnego, rodzinnego, niemal świątecznego spędzania czasu – dziewczynki zakładają najładniejsze sukienki, chłopcy krawat, mama i tata szykują eleganckie ubrania. Dzieci lubią takie rodzinne wyprawy, które na długo pozostają w ich pamięci.
Kontakt dzieci z teatrem to nie tylko „bycie widzem”, ale również zabawy w teatr, podczas których dziecko pragnie być nie tylko autorem, lecz także aktorem. Przemawiają za tym duże zdolności naśladowcze dziecka oraz wszechstronność estetycznych przeżyć. Wprowadzenie dzieci w świat sztuki poprzez zabawy „na niby”, przynosi im wiele korzyści, rozwija wyobraźnię, doskonali mowę, która staję się wyrazista, melodyjna, właściwie akcentowana. Udawanie kogoś innego jest bliskie nam wszystkim. Płynie z dążenia do wydania się lepszym, groźniejszym, ważniejszym niż w istocie jesteśmy. Odtwórca roli ma okazję realizować swoje marzenia i wcielić się w ulubionego bohatera. Przeżywanie utworu, wczucie się w jego treść, umożliwia zapomnienie o samym sobie i pozwala bytować w świecie fantazji przez autora wytworzonym.
Poprzez uczestnictwo w zabawach teatralnych dzieci nieśmiałe, pochłonięte zabawą zapominają o nieśmiałości. Dzieci niezdyscyplinowane i hałaśliwe mogą wyciszyć się oraz wdrożyć do panowania nad sobą.
Dlaczego warto bawić się z dzieckiem w teatr w domu?
Dlaczego warto bawić się z dzieckiem w teatr w domu? – Dlatego, że to taka zabawa, która daje dzieciom wiele satysfakcji, zadowolenia.
Dzieci cieszą się, że mogą sprawić radość swoim najbliższym – rodzicom, dziadkom czy rodzeństwu. Rodzice podczas takich zabaw mogą obserwować własne dziecko – jego zaangażowanie, emocje, które mu towarzyszą.
Przygotowanie przedstawienia w domu uczy planowania, projektowania, rysowania, wycinania, rozwija wyobraźnię dziecka.
Dzieci mogą samodzielnie przygotować scenografię wykorzystując do tego różne akcesoria, które znajdują się w domu, zazwyczaj wystarczy: koc, kilka krzeseł, poduszki, lalki i maskotki, stare ubrania. Dzieci mogą samodzielnie narysować i wyciąć potrzebne rekwizyty. Rodzice również mogą zaangażować się w ich przygotowanie.
Podczas przygotowania zabawy w teatr dzieci rozwijają wyobraźnię, pomysłowość i aktywność twórczą poprzez tworzenie własnych tekstów i treści przedstawienia.
Do zabaw w teatr z dziećmi mogą włączać się rodzice. Mogą dostarczać dzieciom treści ulubionych książeczek. Podczas uczenia się tekstów dzieci rozwijają pamięć, skupienie uwagi.
Rodzice wspólnie z dziećmi mogą przygotować wspólnie potrzebne rekwizyty do przedstawienia. Taka wspólna zabawa dzieci i rodziców daje wiele radości jednym i drugim:)
J. Sawicka
Obrazy z Pixabay
Matematyka na dywaniku
Dzieci z grupy IV bardzo lubią zabawy matematyczne z wykorzystaniem
dywaników matematycznych. W czasie zabaw uczą się i utrwalają kierunki
/w prawo, w lewo, w górę, w dół/. Doskonalą umiejętność liczenia dodawania,
odejmowania, porównywania, segregowania, klasyfikowania. Rozwijają
koordynację wzrokowo ruchową oraz wyobraźnię i pomysłowość.
REKRUTACJA 2020/2021
Rekrutacja do przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych na rok szkolny 2020/2021 rozpocznie się 1 kwietnia 2020 r. Odbywać się będzie wyłącznie drogą elektroniczną.
Strona dla rodziców do logowania:
https://naborp-kandydat.edu.lublin.eu/lublin
Terminy postępowania rekrutacyjnego:
- Rejestracja kandydatów przystępujących do naboru – wprowadzanie do systemu wniosków przez rodziców: od 1 kwietnia od godz. 8.00 do 10 kwietnia do godz. 12.00,
- Podanie do publicznej wiadomości listy kandydatów zakwalifikowanych – otwarcie strony dla rodziców: 4 maja godz. 12.00,
- Potwierdzenie przez kandydata woli przyjęcia: od 4 maja od godz.12.00 do 8 maja do godz. 15.00,
- Publikacja listy kandydatów przyjętych: 11 maja godz. 13.00
Uwaga: Ze względu na sytuację związaną z zamknięciem placówek wychowawczych, rekrutacja odbywać się będzie wyłącznie drogą elektroniczną.
W terminie 7 dni od dnia wznowienia zajęć przedszkolnych rodzice zobowiązani są do dostarczenia podpisanych wniosków wraz z załącznikami do przedszkola pierwszego wyboru.
Regulamin rekrutacji dostępny będzie na stronie intranetowej przedszkola.
Wszelkie informacje o rekrutacji dostępne na stronie:
Telefon kontaktowy w ważnych sprawach: 661 338 968
!!!INFORMACJA!!!
W tym trudnym dla nas wszystkich okresie epidemii nie zapominamy o naszych przedszkolakach i o Was drodzy Rodzice. Postarajmy sie wspólnie uatrakcyjnić dzieciom pobyt w domu i dajmy im namiastkę codzienności z życia przedszkola.
Informujemy, że będziemy realizować podstawę programową w systemie pracy zdalnej.
Za pośrednictwem różnych komunikatorów będą Państwo otrzymywać dla dzieci materiały dydaktyczne: teksty wierszy, karty pracy, linki do ciekawych stron internetowych, propozycje różnorodnych działań wynikające z tematyki pracy dydaktyczno-wychowawczej.
Każda grupa w zakładce “grupy” określi w jaki sposób będzie prowadzona praca zdalna.
Darzymy Państwa zaufaniem i wiemy, że doskonale potraficie bawić sie z dziećmi. Chcemy jednak podpowiadać, inspirować i wskazywać sposoby spędzania czasu w tej nowej i trudnej sytuacji.
Pozdrawiamy serdecznie i zapraszamy do współpracy
dyrektor i nauczyciele.
Pedagogika F. Froebla w przedszkolu
Friedrich Wilhelm Froebel jest nazywany prorokiem i ojcem nowożytnego wychowania przedszkolnego. Był to niemiecki pedagog, architekt i miłośnik przyrody, żył i tworzył w latach 1782-1852. Jest znany przede wszystkim jako twórca tzw. „ogródków dziecięcych”, czyli instytucji wychowawczych dla dzieci 3-6-letnich, w których wprowadzał autorski system metodyczny, oparty na zabawowej i zajęciowej samodzielności i aktywności dziecięcej. Przedszkole to ogródek, w którym rosnące rośliny to dzieci, a nauczyciel jest ogrodnikiem dbającym i pielęgnującym ich rozwój. Najważniejsza dla Froebla była zabawa – przede wszystkim swobodna, ale także zorganizowana przez dorosłych. Zajmuje ona najważniejsze i centralne miejsce w rozwoju dziecka – dorosły musi zapewnić odpowiednie warunki do swobodnej zabawy w sali oraz w plenerze. To dzięki niej dziecko zdobywa nowe doświadczenia i wiedzę. Bardzo ważne jest tutaj rozróżnienie zabawy swobodnej, w której dziecko samo organizuje swój czas, od zabawy kierowanej przez nauczyciela – ważne, aby organizować dzieciom obydwa jej rodzaje. Ważnym elementem założeń Froebla były dary – materiał dydaktyczny w postaci drewnianych klocków i mozaik, które opracował i wykonał, aby zabawa dzieci odbywała się przy użyciu kształcących zabawek. Oprócz zabaw swobodnych i zorganizowanych, także z użyciem darów, dzieci w ogródkach dziecięcych wykonywały różne prace ręczne, pielęgnowały ogródek, bardzo dużo bawiły się na wolnym powietrzu. Wychowanie powinno mieć więc charakter globalny – w okresie dzieciństwa mały człowiek powinien zdobywać jak najwięcej nowych doświadczeń. Ważna jest przy tym samodzielność dziecka w działaniu i dochodzeniu do wiedzy. Froebel zakładał, że pierwsze doświadczenia edukacyjne dziecka mają wpływ na jego późniejszy rozwój i osiągnięcia. Dziecko jest niepodzielną indywidualną całością, która ma swoje myśli, uczucia, swoją fizyczność i związki z innymi. Rolą dorosłego jest oddziaływanie wychowawcze poprzez odpowiednie organizowanie środowiska oraz stwarzanie warunków do poznawania otaczającego świata. Według Froebla dziecko w wieku przedszkolnym odkrywa świat poprzez zabawę, która jest w tym wieku podstawą całego przyszłego życia. DARY Według Froebla materiały do zabawy dostarcza dziecku przyroda i człowiek. Podkreślał on ważną rolę dorosłego w wyborze odpowiednich zabawek dla dzieci – muszą to być przedmioty kształcące i rozwijające, a nie przypadkowe i niesłużące jego rozwojowi. Właśnie dlatego te właściwe zabawki nazywał „darami”. Dar to coś cennego, o co trzeba się troszczyć i szanować. Nazwa podkreśla, że proponowane zabawki są czymś wyjątkowym, co dorosły przekazuje dziecku. Froebel jako miłośnik przyrody podkreślał, że wiele wartościowych materiałów do zabaw można znaleźć w przyrodzie (dary natury – np. piasek, glina, woda, kamienie). To czego nie można odnaleźć w naturze postanowił podarować dzieciom w postaci specjalnego materiału dydaktycznego, którym były przede wszystkim drewniane klocki w kształcie sześcianów, walców, kul. Obecnie zestaw darów wg koncepcji Froebla obejmuje: wełniane piłeczki, drewniane klocki w kształcie sześcianów, walców, graniastosłupów, mozaiki, patyczki i pierścienie, punkty ułożone w zestawy i umieszczone w drewnianych pudełkach. Wykorzystanie darów w codziennej pracy przynosi wiele korzyści:
- umożliwia ćwiczenie wszystkich zmysłów,
- rozwijanie sprawności manualnej,
- koncentracji, koordynacji wzrokowo-ruchowej,
- pobudza wyobraźnię i myślenie twórcze. Materiał Froebla pozwala kształtować u dzieci różnorodne pojęcia matematyczne, czasami wykraczające poza ramy podstawy programowej, np. ułamki, pojęcia geometryczne. Bardzo ważnym aspektem jest skupienie dzieci podczas pracy z darami i ich wyciszenie. Zabawa z darami uczy dzieci odpowiedzialności i szacunku do powierzonych im przedmiotów – jest to niezwykle ważne w dzisiejszym świecie często jednorazowych zabawek. Obecnie idea Froebla jest realizowana na całym świecie, m.in. w Niemczech, Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie czy Szwajcarii.
Dr hab. Barbara Bilewicz-Kuźnia z UMCS w Lublinie wraz z edukatorami tej metody przedstawiła jak współcześnie można interpretować ideę Froebla. Efektem jej działań są dwie książki: „Dar zabawy. Program wychowania przedszkolnego” oraz „Dar zabawy. Metodyka i propozycje zajęć z dziećmi według założeń pedagogicznych Froebla”.
Zachęcam rodziców do oglądania na fanpage (https://www.facebook.com/FROEBELpl/) o godzinie 10.00 PORANKÓW FREBLOWSKICH DLA DZIECI
Anna Mazurek – Kot
Czytanie – Dlaczego warto czytać dziecku
To, że warto czytać dziecku od najmłodszych lat wie każdy rodzic.
Już roczne dziecko interesuje się małymi książeczkami i lubi słuchać krótkich opowieści. Kilkulatek z zainteresowaniem posłucha dłuższej bajki.
Po co czytać?
Z całą pewnością jest wiele zalet.
Głośne czytanie sprawia, że w mózgu dziecka powstają miliony połączeń neuronowych stymulujących jego pracę i wpływających korzystnie na rozwój inteligencji.
Czytanie ćwiczy uwagę, pamięć oraz rozwija myślenie. Świat rzeczywistości literackiej aktywizuje psychikę dziecka, skłania je do samodzielnego, autentycznego przeżywania. To otwiera drogę do rozwoju umysłowego, pomaga wyrażać własne myśli, uczucia czy doznania.
Czytanie jest dla umysłu tym czym gimnastyka dla ciała
Niebagatelną wartość ma sam sposób czytania. Ważne, by stał się zajęciem interesującym, takim dla którego warto poświęcić czas. Dużą rolę odgrywa tu odpowiednia intonacja, interpretacja znaków przestankowych itp. To wszystko wpływa na kształcenie wrażliwości emocjonalnej dziecka. Od niej zależy, czy w przyszłości będzie potrafiło szanować uczucia innych, współczuć, a nawet kochać. Czytanie uczy więc wyrażania i nazywania uczuć. Zaspokaja nie tylko ciekawość poznawczą, ale również, a może przede wszystkim potrzeby emocjonalne. Z jednej strony jest rozrywką, z drugiej ważnym elementem wychowania.
Kiedy zacząć czytać dziecku?
Książka powinna być dobrana zgodnie z wiekiem, czyli możliwościami intelektualnymi i psychicznymi.
Warto już od pierwszych dni jego życia. Już wtedy uczy się ono języka. Przy tym skojarzy czytanie z przyjemnością oraz poczuciem bezpieczeństwa. Książeczka powinna być ładnie ilustrowana, bo kształty i barwy są dla małego dziecka tak samo ważne jak słowa. W ten sposób rozbudza się miłość do książki: stopniowo, ale systematycznie, poprzez codzienny rytuał głośnego czytania. Ten czas nie może kojarzyć się z przymusem, ale powinien stać się chwilą wspólnego przeżywania uczuć, odkrywania ciekawych tajemnic świata i ludzi. Powinien być porą, której dziecko nie może się doczekać.
Głośne czytanie rozwija zasób słownictwa, kształci rozumienie poszczególnych zdań, w finale całego tekstu. Przy tym kształtuje nawyk czytania, a w przyszłości ułatwi naukę. Starsze dziecko potrafi już ocenić postępowanie bohatera w odniesieniu do tzw. kategorii moralnych. Mówi np. „ten bohater podoba mi się, ponieważ jest odważny i dobry” lub „nie lubię go, dlatego że postąpił źle”. Przy tym potrafi uzasadnić własną ocenę. Jest to dobry przykład tego, że czytanie uczy wyciągania wniosków. W ten sposób kształci myślenie.
Dzięki książce możliwe jest poznawanie rzeczywistości, zdobywanie wiedzy o współczesnym świecie oraz o przeszłości, historii. Treść czytanych dziecku tekstów oddziałuje na kształtowanie się jego poglądów, a nawet sposobów postępowania. „Chcę być taki, jak ten bohater” – takie słowa często można usłyszeć z ust dziecka. Ten przykład świadczy o ogromnym oddziaływaniu książki na kształtującą się osobowość.
Głośne czytanie rozwija zainteresowania, pamięć oraz wyobraźnię. Zwłaszcza ta ostatnia decyduje o tym, iż dziecko staje się człowiekiem „o bogatym wnętrzu”. Dobrym pomysłem służącym ćwiczeniu wyobraźni jest prośba o dokończenie historii, losów ulubionego bohatera.
I jeszcze jedno wydaje się ważne, zwłaszcza we współczesnym świecie. Dzięki czytaniu cała rodzina może wspólnie spędzić czas, z korzyścią dla wszystkich. W ten sposób umacnia się więź między rodzicami a dzieckiem. W głośnym czytaniu chodzi tak naprawdę o to, aby poświęcić małemu człowiekowi swój czas, uwagę, a przy tym miłość.
W końcu czytanie jest też alternatywą dla oglądania telewizji, w której tak wiele jest przemocy i agresji.
Jak wiele zalet ma czytanie nie sposób powiedzieć. Jedno jest pewne: dzieci, którym czytano, same na pewno chętnie sięgną po książkę.
Zalety głośnego czytania:
- Buduje mocną więź między dorosłym i dzieckiem.
- Tworzy skojarzenie czytania z przyjemnością i poczuciem bezpieczeństwa.
- Stymuluje rozwój mózgu.
- Przynosi ogromną wiedzę ogólną; rozbudowuje słownictwo.
- Uczy myślenia, pomaga w zrozumieniu ludzi, świata i siebie.
- Daje kontakt z bogactwem doświadczeń niemożliwych do zdobycia samemu.
- Rozbudza zainteresowania, rozwija wyobraźnię.
- Stymuluje rozwój emocjonalny, rozwija wrażliwość i empatię.
- Uczy wartości moralnych, wpływa na zmianę negatywnych postaw na pozytywne.
- Buduje samo uznanie – dziecko czuje się ważne, kochane i coraz bardziej kompetentne.
- Ułatwia samodzielne czytanie, daje podwaliny pod sukces w mówieniu i pisaniu.
- Chroni przed uzależnieniem od telewizji i absorbowaniem z niej antywartości.
- Uczy nieagresywnych sposobów rozwiązywania problemów i konfliktów.
- Kształtuje nawyk czytania na całe życie.
opracowała: Elżbieta Mikołajewicz