Opublikowane w

Ćwiczenia grafomotoryczne u dzieci w wieku przedszkolnym

GRAFOMOTORYKA – zdolność wykonywania różnych czynności ruchowych

Ćwiczenia grafomotoryczne działają na wszystkie zmysły dziecka. Ćwiczą rękę, ale też umysł dziecka. Sprawność grafomotoryczna zapewnia dziecku prawidłowy rozwój.
Ćwiczenia grafomotoryczne potrzebne są dziecku na każdym etapie jego rozwoju. Ważne jest, żeby dzieci ćwiczyły sprawność ręki, szczególnie dzieci przedszkolne, które zaczynają swoją przygodę z rysowaniem, prawidłowym chwytaniem kredki, ołówka, pędzla.

Ćwiczenia grafomotoryczne rozwijają małą motorykę, (ruch ręki – jego precyzję ) oraz
koordynację wzrokowo-ruchową (ręka-oko). Ćwiczenia grafomotoryczne uczą też dziecko orientacji w czynnościach manualnych, doskonalą precyzję wykonywania pewnych czynności.

Symptomy zaburzeń graficznych:

  1. Ogólna słaba sprawność ruchowa całego ciała a szczególnie mała sprawność
    motoryczna rąk.
    Często towarzyszy niechęć, dziecko szybko męczy się podczas , rysowania, malowania.
  2. Zakłócenia funkcji wzrokowych.
    Dziecko z zakłóceniami funkcji wzrokowych odznacza się małą pomysłowością, chętnie „ściąga” od kolegów, rozwiązując ten sam temat na znacznie niższym poziomie. Dzieci te nie lubią rysować „z pamięci”, natomiast chętnie odwzorowują, kolorują książeczki, kalkują, gdyż rezultat takich prac jest lepszy.
  3. Duże napięcie mięśniowe.
    Dziecko z dużym napięciem mięśni palców nadmiernie przyciska ołówek, rysuje linie grube, czasem przedziera papier, co wpływa na estetykę pracy. Linie są krzywe, przedmioty duże, gdyż dziecko nie umie opanować ruchu.
  4. Słabe napięcie mięśniowe.
    Dzieci o małym napięciu mięśniowym również mają problemy z rysowaniem. Kreślą linie nikłe „drżące”, niepewne. Rysują przedmioty małe, których wielkość uniemożliwia umieszczanie szczegółów.
  5. Problemy w schemacie ciała lub orientacji przestrzennej:
    – dzieci będą przestawiać lub przekręcać rysunek,
    – rysowane poszczególne części ciała mogą nie być ze sobą powiązane,
    – proporcje pomiędzy poszczególnymi częściami ciała nie będą zachowane.

Na rozwój manualny wpływa ogólny rozwój fizyczny dziecka. Nie zabraniajmy, więc mu biegania, wspinania się, czołgania, czy jazdy rowerem. Bardzo ważnym elementem w nabieraniu płynności ruchów jest samoobsługa dziecka: wiązanie butów, zapinanie guzików, budowanie, lepienie, majsterkowanie, wycinanie to również baza do usprawniania precyzji rąk.
W procesie przygotowania dzieci do nauki pisania pierwszoplanowe miejsce zajmują metody czynne, polegające na własnym działaniu.


Ćwiczenia kształtujące prawidłowy chwyt i regulujące napięcie mięśniowe rąk

Naukę rysowania, później pisania, należy zacząć od prawidłowego trzymania kredki, czy ołówka.
Jeśli pokaz poprawnego chwytu i nacisku nie wystarcza można wykorzystać specjalną nasadkę, która pozwala kontrolować siłę nacisku na kredkę czy ołówek. Należy również pamiętać o zachowaniu prawidłowej postawy ciała podczas rysowania, czyli: całe stopy oparte o podłoże, całe pośladki i uda na krześle, kręgosłup prosty.
Kolejnym problemem jest regulowanie napięcia mięśniowego. Jeśli dziecko zbyt mocno przyciska ołówek, trzeba uczyć go zwalniać napięcie, kontrolować.

Zabawa – czyja kredka

Można też stosować zabawy typu: „Czyja kredka”- dorosły trzyma jeden koniec kredki, dziecko (3 palcami) drugi. Ćwiczenie polega na tym, aby dziecko starało się zabrać kredkę dorosłemu, który mocno ją trzyma. W czasie ćwiczeń dziecko powinno przyjąć postawę stojącą, wtedy napięcie mięśniowe zmniejsza się w sposób naturalny.

Ćwiczenia usprawniające koordynację wzrokowo – ruchową

Są to ćwiczenia grafomotoryczne, w których czynności ruchowe odbywają się pod ścisłą kontrolą wzroku:
– zabawy manualne typu: nawlekanie koralików, lepienie z plasteliny,
– zamalowywanie obrazków, pisanie szlaczków,
– wydzieranki, rysowanie po śladzie, kalkowanie, odwzorowywanie, obrysowywanie, zabawy i układanie modeli z palców i dłoni, przewlekanie kolorowego sznurka przez dziurki tzw.: „wyszywanki bez igły”zawiązywanie kokardek, układanki typu puzzle, klocki Lego,
– nie wyręczanie dziecka w czynnościach typu: ubieranie się, mycie, zapinanie guzików itp.

Szlaczki – to jedne z najpopularniejszych ćwiczeń grafomotorycznych, które sami pamiętamy jeszcze z początków czasów szkolnych. Choć pewnie wtedy, ich ćwiczenie wydawało nam się bezsensowne, to warto wiedzieć, że są one idealne, jeśli chodzi o ćwiczenie precyzji ruchów. Warto zachęcać dziecko do pracy ze szlaczkami. Dzięki takim ćwiczeniom, zdecydowanie łatwiej przychodzi nauka pisania, a pismo jest dokładniejsze i zdecydowanie lepiej się prezentuje.

Labirynty – to również bardzo popularne ćwiczenia grafomotoryczne. Labirynty będę się wydawać także zdecydowanie bardziej atrakcyjne dla dzieci, ponieważ oprócz ćwiczenia sprawności graficznej, są ciekawą i ekscytującą grą dla dzieci. Uczą też przewidywalności, koordynacji wzrokowo-ruchowej, myślenia logicznego i prawidłowego trzymania przyrządów do pisania i rysowania.

Przykładowe karty do pracy z dzieckiem można znaleźć na stronach internetowych np.:
www.EduZabawy.com – grafomotoryka
www.bystredziecko.pl – grafomotoryka
np.: zeszyty ćwiczeń
Renata Hanna Hływa: Szlaczki, zygzaki i inne kreślaki. Ćwiczenia grafomotoryczne
usprawniające rękę piszącą.

opracowała J. Sawicka

Obrazy z Pixabay

Opublikowane w

Zabawa i nauka

Informujemy, że od 23 marca (od poniedziałku do piątku) na fanpage (https://www.facebook.com/FROEBELpl/) o godzinie 10:00 będą dostępne PORANKI FREBLOWSKIE DLA DZIECI.

Zajęcia potrwają około 15 minut i będą tak realizowane, że dzieci w wieku przedszkolnym spędzą ciekawie czas przed ekranem. Dodatkowo po zajęciach będą udostępniane atrakcyjne materiały dla dzieci i rodziców do wykonania w domu.

Serdecznie zachęcamy do korzystania z oferty

Opublikowane w

Ćwiczenia grafomotoryczne u dzieci w wieku przedszkolnym

GRAFOMOTORYKA – zdolność wykonywania różnych czynności ruchowych

 Ćwiczenia grafomotoryczne działają  na wszystkie zmysły dziecka. Ćwiczą rękę, ale też umysł dziecka. Sprawność grafomotoryczna zapewnia dziecku prawidłowy rozwój.


 Ćwiczenia grafomotoryczne  potrzebne są dziecku na każdym etapie jego rozwoju. Ważne jest, żeby dzieci ćwiczyły sprawność ręki,  szczególnie  dzieci przedszkolne, które zaczynają swoją przygodę z rysowaniem,  prawidłowym chwytaniem kredki, ołówka, pędzla.

 Ćwiczenia grafomotoryczne  rozwijają małą motorykę,  (ruch ręki – jego precyzję ) oraz koordynację wzrokowo-ruchową (ręka-oko). Ćwiczenia grafomotoryczne uczą też dziecko orientacji w czynnościach manualnych, doskonalą precyzję wykonywania pewnych czynności.

Symptomy zaburzeń graficznych:

  1. Ogólna słaba sprawność ruchowa całego ciała a szczególnie mała sprawność motoryczna rąk.
    Często towarzyszy niechęć, dziecko szybko męczy się podczas , rysowania, malowania.
  2. Zakłócenia funkcji wzrokowych.
    Dziecko z zakłóceniami funkcji wzrokowych odznacza się małą pomysłowością, chętnie „ściąga” od kolegów, rozwiązując ten sam temat na znacznie niższym poziomie. Dzieci te nie lubią rysować „z pamięci”, natomiast chętnie odwzorowują, kolorują książeczki, kalkują, gdyż rezultat takich prac jest lepszy.
  3. Duże napięcie mięśniowe.
    Dziecko z dużym napięciem mięśni palców nadmiernie przyciska ołówek, rysuje linie grube, czasem przedziera papier, co wpływa na estetykę pracy. Linie są krzywe, przedmioty duże, gdyż dziecko nie umie opanować ruchu.
  4. Słabe napięcie mięśniowe.
    Dzieci o małym napięciu mięśniowym również mają problemy z rysowaniem. Kreślą linie nikłe „drżące”, niepewne. Rysują przedmioty małe, których wielkość uniemożliwia umieszczanie szczegółów.

        5. Problemy w schemacie ciała lub orientacji przestrzennej:

  • dzieci będą przestawiać lub przekręcać rysunek,
  • rysowane poszczególne części ciała mogą nie być ze sobą powiązane,
  • proporcje pomiędzy poszczególnymi częściami ciała nie będą zachowane.

  Na rozwój manualny wpływa ogólny rozwój fizyczny dziecka. Nie zabraniajmy, więc mu biegania, wspinania się, czołgania, czy jazdy rowerem. Bardzo ważnym elementem w nabieraniu płynności ruchów jest samoobsługa dziecka: wiązanie butów, zapinanie guzików, budowanie, lepienie, majsterkowanie, wycinanie to również baza do usprawniania precyzji rąk.

 W procesie przygotowania dzieci do nauki pisania pierwszoplanowe miejsce zajmują metody czynne, polegające na własnym działaniu.

Ćwiczenia kształtujące prawidłowy chwyt i regulujące napięcie mięśniowe rąk

 Naukę  rysowania, później pisania,  należy  zacząć od prawidłowego trzymania kredki, czy ołówka. Jeśli pokaz poprawnego chwytu i nacisku nie wystarcza można wykorzystać specjalną nasadkę, która  pozwala kontrolować siłę nacisku na kredkę czy ołówek. Należy również pamiętać o zachowaniu prawidłowej postawy ciała podczas rysowania, czyli: całe stopy oparte o podłoże, całe pośladki i uda na krześle, kręgosłup prosty.

 Kolejnym problemem jest regulowanie napięcia mięśniowego. Jeśli dziecko zbyt mocno przyciska ołówek, trzeba uczyć go zwalniać napięcie, kontrolować.

 Można też stosować zabawy typu: „Czyja kredka”- dorosły trzyma jeden koniec kredki, dziecko (3 palcami) drugi. Ćwiczenie polega na tym, aby dziecko starało się zabrać kredkę dorosłemu, który mocno ją trzyma. W czasie ćwiczeń dziecko powinno przyjąć postawę stojącą, wtedy napięcie mięśniowe zmniejsza się w sposób naturalny.

Ćwiczenia usprawniające koordynację wzrokowo – ruchową

Są to ćwiczenia grafomotoryczne, w których czynności ruchowe odbywają się pod ścisłą kontrolą wzroku:

  • zabawy manualne typu: nawlekanie koralików, lepienie z plasteliny,
  • zamalowywanie obrazków, pisanie szlaczków,
  • wydzieranki, rysowanie po śladzie, kalkowanie, odwzorowywanie, obrysowywanie, zabawy i układanie modeli z palców i dłoni, przewlekanie kolorowego sznurka przez dziurki tzw.:  „wyszywanki bez igły”zawiązywanie kokardek, układanki typu puzzle, klocki Lego,
  • nie wyręczanie dziecka w czynnościach typu: ubieranie się, mycie, zapinanie guzików itp.

Szlaczki – to jedne z najpopularniejszych ćwiczeń grafomotorycznych, które sami pamiętamy jeszcze z początków czasów szkolnych. Choć pewnie wtedy, ich ćwiczenie wydawało nam się bezsensowne, to warto wiedzieć, że są one idealne, jeśli chodzi o ćwiczenie precyzji ruchów. Warto zachęcać dziecko do pracy ze szlaczkami. Dzięki takim ćwiczeniom, zdecydowanie łatwiej przychodzi nauka pisania, a pismo jest dokładniejsze i zdecydowanie lepiej się prezentuje.

Labirynty – to również bardzo popularne ćwiczenia grafomotoryczne.  Labirynty będę się wydawać także zdecydowanie bardziej atrakcyjne dla dzieci, ponieważ oprócz ćwiczenia sprawności graficznej,  są ciekawą i ekscytującą grą dla dzieci. Uczą też przewidywalności, koordynacji wzrokowo-ruchowej, myślenia logicznego i prawidłowego trzymania przyrządów do pisania i rysowania.

Przykładowe karty do pracy z dzieckiem można znależć na stronach internetowych np.:

www.EduZabawy.com – grafomotoryka

www.bystredziecko.pl – grafomotoryka

np.: zeszyty ćwiczeń

Renata Hanna Hływa:  Szlaczki, zygzaki i inne kreślaki. Ćwiczenia grafomotoryczne

                                        usprawniające rękę piszącą.

J. Sawicka

 

Opublikowane w

Samodzielność jako potrzeba rozwojowa każdego dziecka

„Mamo, tato, pozwólcie mi być samodzielnym!” – to prośba, którą kieruje dziecko do znaczących dla niego dorosłych – rodziców i opiekunów. Dlaczego samodzielność jest tak ważna w życiu małego człowieka? Kiedy przychodzi odpowiedni czas na zaprzestanie wyręczania dziecka i pozwolenie mu na zmaganie się z codziennymi trudnościami?

„Z samodzielnego dziecka wyrośnie samodzielny dorosły!”

Po urodzeniu człowiek jest, porównując go do innych istot, bardzo niesamodzielny i uzależniony od pomocy otoczenia. Jednakże już od pierwszych dni życia rozpoczyna swą trudną i pełną niespodzianek drogę ku pełnej niezależności i autonomicznej egzystencji. Bez wątpienia możemy stwierdzić, że samodzielność jest potrzebą rozwojową każdego dziecka.

W toku podejmowanych czynności dziecko gromadzi różnorodne doświadczenia, dzięki którym poznaje swoje możliwości, własną odrębność, kształtuje tożsamość
i opanowuje niezbędne do samodzielnego funkcjonowania umiejętności. „Ja sam, sama” – te słowa wielokrotnie słyszymy od małego człowieka zmagającego się z kolejną przeszkodą, którą postawiło przed nim życie. W tym momencie należy podkreślić niezwykle istotną rolę otoczenia, które ma ogromny wpływ na rozwijanie samodzielności dziecka z jednej strony, a z drugiej może tą samodzielność ograniczać lub tłumić. To właśnie od nas – dorosłych zależy czy dziecko będzie miało okazję doświadczać różnych sytuacji i tym samym nauczyć się w nich sprawnie postępować.
Wielu nadmiernie troskliwych rodziców, chcąc uchronić dziecko przed trudnymi zadaniami i negatywnymi emocjami, nie pozwala swoim pociechom na samodzielne działanie, bo:

  • to jest dla malucha zbyt skomplikowane,
  • może zrobić sobie krzywdę i będzie cierpiało,
  • rodzicowi brakuje czasu i cierpliwości,
  • dziecko jeszcze się w życiu napracuje.

Tego rodzaju postawa nie sprzyja rozwojowi dziecka i nie pozwala mu dorosnąć. Mądre wychowanie dziecka to stawianie mu odpowiednich do wieku i możliwości wymagań, to zrezygnowanie z wyręczania oraz pozwolenie na zmaganie się z problemami i uczenie się na własnych błędach. Czuwanie nad bezpieczeństwem dziecka jest oczywiście konieczne, ale w granicach zdrowego rozsądku. Prawdziwa pomoc dawana małemu człowiekowi to wzmacnianie jego poczucia własnej wartości, które wynika z osiągania sukcesów w samodzielnym działaniu.

Dlaczego warto wspierać malucha w samodzielnym odkrywaniu tajemnic otaczającego świata?

Samodzielnie wykonywane przez dziecko czynności samoobsługowe dają małemu człowiekowi poczucie przyjemności i zadowolenia, że wykonało coś pożytecznego. Wspieranie małych dzieci w samodzielnym działaniu ma ogromny wpływ na sukcesy w ich dalszej edukacji. Dziecko świadome własnych możliwości odważnie wybiera zadania, wkłada wiele pracy w ich wykonanie, konsekwentnie dążąc do realizacji zamierzonego celu. Udowodniono, że dziecko, które nie potrafi wykonać czynności
samoobsługowych, utrzymuje wokół siebie bałagan i nieustannie domaga się pomocy dorosłego, przenosi ten styl zachowania na sytuacje zadaniowe typu dydaktycznego np. zwleka z wykonywaniem poleceń nauczyciela, zbyt wolno układa przedmioty potrzebne do zajęć, traci z pola widzenia sens wykonywanego zadania, często okazuje swoją bezradność i domaga się wsparcia osoby dorosłej.

Samodzielność dziecka w domu, przedszkolu i szkole

Pierwszym i najważniejszym miejscem, w którym dziecko rozpoczyna swą drogę ku samodzielności jest dom rodzinny. Postawa wychowawcza rodziców i stosowane przez nich metody mają znaczący wpływ na rozwój dziecięcej samodzielności. Zainteresowanie rodzica postępami czynionymi przez dziecko, życzliwe wspieranie i towarzyszenie w codziennych czynnościach stanowi dla malucha najlepszą motywację do podejmowania kolejnych samodzielnych prób.
Wystarczy pochwała za początkowo niezdarnie założony szalik, aby dziecko miało poczucie zadowolenia i dumy z wykonanego zadania. Z kolei nadmierne wyręczanie dziecka, chronienie przed trudnościami niesionymi przez życie powoduje wykształcenie u pociechy postawy wyuczonej bierności, poczucia bezradności i nawyku stałego poszukiwania pomocy u innych.
Drugim etapem usamodzielniającym dziecko jest przedszkole. Nauczycielki każdego dnia stwarzają sytuacje sprzyjające samodzielności dziecka w zakresie:

  • samoobsługi,
  • myślenia i komunikowania się z otoczeniem,
  • rozwiązywania problemów
  • budowania właściwej samooceny.

Samodzielny przedszkolak lepiej funkcjonuje w roli ucznia szkoły podstawowej. Postrzegany jako uczeń niezależny i zaradny, potrafi nawiązywać relacje z nauczycielem. Ponadto cechuje go koleżeńskość i nastawienie na pomoc innym. Dziecko samodzielne lepiej radzi sobie z czynnościami intelektualnymi, jest aktywne na lekcji, zadaje więcej pytań, odważnie wyraża swoje zdanie na wiele tematów.

opracowała Elżbieta Mikołajewicz

Zdjęcia pobrane ze strony: https://pixabay.com/pl/
Opublikowane w

Zielony ogródek

Postanowiliśmy założyć zielony ogródek.
Posadziliśmy cebulę w ziemi i w wodzie. Posialiśmy rzeżuchę na różnym podłożu,
w ziemi i na wacie. Obserwujemy naszą hodowlę awokado, która trwa od października.
I musimy się pochwalić, są rezultaty, ukazała się łodyga. Zaszczepiliśmy kilka nowych
kwiatów. Co będzie dalej, czas na obserwację!

Opublikowane w

Szef kuchni poleca

Poniedziałek 09.03.2020


Śniadanie
Kanapka z szynką drobiową i rzodkiewką ( Chleb pszenno-żytni, masło, szynka z piersi kurczaka, rzodkiewka)
Herbata z miodem i cytryną

Obiad
Zupa: Brokułowa
Skład: (porcja rosołowa, brokuły , ziemniaki, , śmietana 18%, natka pietruszki, włoszczyzna – marchewka, pietruszka, por, seler)
Danie: Mięso po meksykańsku z ryżem ( Ryż biały, łopatka wp., papryka, kukurydza, fasola czerwona, koncentrat opmidorowy, cebula, czosnek) Kompot wieloowocowy

Podwieczorek
Jabłko

Wtorek 10.03.2020


Śniadanie
Kanapka ze schabem i kiełkami ( Chleb żytni, masło, schab tradycyjny, kiełki) Mleko

Obiad
Zupa: Grochowa
Skład: (Porcja rosołowa, groch łupany, czosnek, ziemniaki włoszczyzna – marchewka, pietruszka, por, seler)
Danie: Makaron z truskawkami ( Makaron świderki, mus z truskawek mrożonych, cukier, śmietana18%) Kompot wieloowocowy

Podwieczorek
Banan

INFORMACJA Szczegółowy skład wszystkich produktów złożonych jest do wglądu bezpośrednio u Intendentki Przedszkola nr 7

Środa 11.03.2020


Śniadanie
Kanapka z pastą jajeczną i szczypiorkiem ( Chleb wiejski, masło, jaja, szczypior ) Herbata owocowa

Obiad
Zupa: Pomidorowa z makaronem
Skład: (Porcja rosołowa, koncentrat pomidorowy, natka pietruszki, śmietana 18%, włoszczyzna- marchew, pietruszka, seler, por)
Danie: Zapiekany Bryzol z ziemniakami i buraczkami
( łopatka wp., jaja, mąka, bułka tarta, ziemniaki, buraczki gotowane z masłem) Kompot wieloowocowy
Podwieczorek Kisiel + chrupki kukurydziane

INFORMACJA Szczegółowy skład wszystkich produktów złożonych jest do wglądu bezpośrednio u Intendentki Przedszkola nr 7

Czwartek 12.03.2020


Śniadanie
Płatki owsiane na mleku, chałka z masłem ( Mleko, płatki owsiane, masło, chałka)

Obiad
Zupa: Cebulowa
Skład: (porcja rosołowa, , cebula , śmietana 18%, włoszczyzna – marchewka, pietruszka, por, seler)
Danie: Porcja schabu w sosie własnym z kaszą jęczmienną i surówką szwedzką (Schab wp., cebula, czosnek, kasza jęczmienna, ogórek konserwowy, marchewka gotowana, jabłko, oliwa)
Kompot wieloowocowy

Podwieczorek
Pomarańcza

INFORMACJA Szczegółowy skład wszystkich produktów złożonych jest do wglądu bezpośrednio u Intendentki Przedszkola nr 7

Piątek 13.03.2020


Śniadanie
Kanapka z szynką i ogórkiem świeżym ( Chleb pszenno-żytni masło, szynka tradycyjna, ogórek surowy) Herbata

Obiad
Zupa: Nylonowa – Krupnik jaglany
Skład: (porcja rosołowa, kasza jaglana, ziemniaki, śmietana 18%, natka pietruszki, włoszczyzna – marchewka, pietruszka, por, seler)

Danie: Pierogi ruskie z masłem ( Mąka pszenna, jaja, ziemniaki, ser biały półtłusty, oliwa, masło) Kompot wieloowocowy

Podwieczorek
Drożdżówka z jabłkiem

INFORMACJA Szczegółowy skład wszystkich produktów złożonych jest do wglądu bezpośrednio u Intendentki Przedszkola nr 7