KAŻDA OSOBA DOROSŁA I DZIECKO
WCHODZĄCA DO PRZEDSZKOLA
ZOBOWIĄZANA JEST DO ZDEZYNFEKOWANIA DŁONI
PRZY UŻYCIU PŁYNU DEZYNFEKUJĄCEGO ,
KTÓRY UMIESZCZONY JEST PRZY SZATNI PRZEDSZKOLNEJ
W związku z szybkim rozprzestrzenianiu się wirusów – BARDZO PROSIMY OPIEKUNÓW – o przyprowadzanie do Przedszkola Dzieci ZDROWYCH !!!
Wiele kwestii wychowawczych jest trudnych dla rodziców. Szczególnie kłopotliwe są kłamstwa dzieci. Zdarzają się one często i z wielu powodów. Zwykle przyczyną jest chęć zwrócenia na siebie uwagi, uniknięcia kary lub zdobycia uznania rówieśników, strach, a nawet nuda.
Wiele dzieci mija się z prawdą. Niektóre opowiadają niestworzone historie o sobie, swoich bliskich. Inne plączą się, odpowiadając na pytania lub twardo przekonują, że to nie ich wina tylko brata, babci czy wymyślonego przyjaciela.
Wyobraźnia małego dziecka jest bardzo bujna. Dla niego nie ma granicy między tym, co rzeczywiste, a tym, co nierealne. Maluch żyje głównie w świecie fikcji, bajek. Pirat czy Superman z kreskówki to dla niego tak samo realna postać, jak mama czy kolega z przedszkola.
Kiedy sytuacja powtarza się, a upomnienia nie dają rezultatów, zastanawiasz się, co robić. Obawiasz się, że twoja pociecha może wyrosnąć na notorycznego krętacza? Niekoniecznie. Kłamstwo to świadome fałszywe przedstawianie faktów, by uzyskać określony cel. Takie działanie rzadko się zdarza u dzieci. Za ich kłamstwami kryje się jakiś powód.
To ukryta informacja o tym, co przeżywają, co dzieje się w ich życiu. Kłamią, bo nie zawsze potrafią radzić sobie z lękiem, wstydem. Gdy dziecko nie mówi prawdy, spróbuj dociec, w czym naprawdę tkwi problem. A potem spokojnie reaguj.
Zazwyczaj około trzeciego roku życia. Wtedy właśnie zaczynają rozumieć, że dorośli nie potrafią czytać w ich myślach, więc można „sprzedać” im nieprawdziwą informację i coś na tym zyskać… Najwięcej kłamią dzieci między czwartym a szóstym rokiem życia (badania pokazały, że czterolatek skłamie raz w ciągu dwóch godzin, podczas gdy sześciolatek robi to co 90 minut). Kiedy dzieci wchodzą w wiek szkolny, kłamią częściej i bardziej przekonywująco (dzieci mają już dość bogate słownictwo i lepiej rozumieją jak inni ludzie myślą) Ośmiolatki kłamią już tak dobrze, że trudno je nawet na tym złapać.
Daj dobry przykład.
Dzieci przede wszystkim obserwują, uważnie słuchają i potem naśladują dorosłych. Jeśli dzwoni telefon, a ty każesz powiedzieć dziecku „mamy nie ma”, pociecha wyciąga wnioski – kłamać można. Szybko uczy się powielać twoje zachowania, uczy się, że małe kłamstewka są w porządku i staje się ich biernym uczestnikiem. Z czasem zaś twoim lustrem. Dlatego gdy wymagasz prawdomówności, najpierw sama bądź w porządku i mów prawdę.
Kiedy usłyszysz od dziecka coś, co twoim zdaniem mija się z faktami, zamiast mówić: „Smutno mi, kiedy mnie okłamujesz” lub „ Nie podobają mi się twoje kłamstwa”, albo „Lepiej byłoby dla nas, gdybyś się od razu przyznała”, powiedz: „Chciałabym usłyszeć, jak to było?”
Dzięki tak postawionemu pytaniu nie naruszamy integralności granic dziecka, nie wpędzamy go w poczucie winy, a jednocześnie stwarzamy bezpieczną przestrzeń do szczerej rozmowy o tym, jak ważna jest prawda w relacji. Przy tej okazji można też poznać przyczyny, dla których dziecko przekazało nam swoją wersję wydarzeń
Gdy obiecujesz coś dziecku, nawet w drobnej sprawie, dotrzymaj słowa. Nie zapowiadaj czegoś na wyrost, jeśli nie wiesz, czy to spełnisz. Jeśli nie możesz dotrzymać słowa, uczciwie wyjaśnij powód, przeproś. Wyjaśnij, że kłamstwo rani.
Uświadom pociechę, że kłamstwo może wyrządzić krzywdę, sprawić przykrość.
Wytłumacz, że kłamstwo działa tak, że druga osoba wierzy w coś, co nie miało miejsca. Oznacza to, że robi się z niej osobę niepoważną. Zapytaj dziecko, jak samo czułoby się w sytuacji, gdyby ktoś je okłamał. Chwal za szczerość Przyznanie się do kłamstwa jest związane z lękiem, poczuciem wstydu. Dla dziecka to niemały akt odwagi. Dlatego pochwal, doceń, gdy w trudnej sytuacji odważy się przyznać i powie prawdę. Powiedz np: „źle zrobiłeś, łamiąc dane słowo, ale wiem, jak trudno było ci o tym powiedzieć, doceniam to”. Im częściej będziesz chwalić dziecko za szczerość, tym bardziej będzie starało się unikać kłamania.
Opracowała: Elżbieta Mikołajewicz
Obraz Roland Schwerdhöfer z Pixabay
Jesteśmy grupą bardzo dynamiczną i emocjonalną, nigdy się nie nudzimy,
nasze panie dbają o to, zapewniają nam wiele ciekawych zajęć, rozwijających
naszą wiedzę i umiejętności w wielu obszarach.
Ale jest również czas na zabawy swobodne, czerpanie pomysłów
z posiadanych i opanowanych wiadomości i umiejętności np. „froeblowskie przeplatanki”.
Bardzo lubimy działalność plastyczną. Bierzemy udział
w różnych konkursach plastycznych i wernisażach.
Oto nasze przygotowywania.
W naszym przedszkolu odbył się kolejny „zimowy plebiscyt”.
Zima, w tym roku spłatała nam figla i nie sypnęła śniegiem, ale my o niej nie zapomnieliśmy w wierszu i piosence.
Podczas przedszkolnego plebiscytu nasza grupa zaprezentowała piosenkę pt.: „Zimowa wyliczanka” muz. W. Kaleta, sł. P. Smoczyński.
W czwartek – 20 lutego w naszym przedszkolu odbył się bajkowy bal karnawałowy. W tym dniu każde z nas miało wymarzony strój. Wcieliliśmy się w ulubione postacie bajkowe oraz rzeczywiste. Wszyscy świetnie się bawiliśmy, uczestnicząc wspólnie ze swoimi paniami w tańcach oraz licznych konkursach zręcznościowych, ruchowych. Bal umożliwił dzieciom spędzenie czasu w miłej i bajkowej atmosferze. Wspólna zabawa przyniosła wiele radości naszym przedszkolakom. Po zakończeniu balu zrobiłyśmy sobie wspólne zdjęcie, a po południu narysowałyśmy wrażenia z balu.
Dziękujemy rodzicom za zaangażowanie w przygotowanie pięknych balowych strojów dla swoich pociech 🙂 🙂
Oprócz codziennych zajęć mamy czas na zabawę. Każde z nas znajdzie coś dla siebie. Tworzymy ciekawe budowle z różnych klocków, bawimy się w kącikach tematycznych, układamy puzzle, magnetyczne obrazki, gramy w gry. Podczas zabaw rozwijamy swoje zainteresowania, pomysłowość, uczymy się zgodnego współdziałania, staramy się dostrzegać i akceptować potrzeby innych
Bardzo lubimy rysować, malować, wycinać, lepić. Nasze prace można oglądać w holu przedszkola i na tablicy przy naszej sali.
Nasza grupa lubi zabawy ruchowe przy muzyce i zabawy taneczne. W trakcie tych zabaw podnosimy swoją sprawność psychomotoryczną, kształcimy otwartą twórczą postawę. Nasza pani uczy nas tańca „Modry len”. Poznaliśmy już krok podstawowy i kilka układów tanecznych. Jest przy tym dużo śmiechu.
Podczas „Plebiscytu na wiersz i piosenkę – Zimowa wyliczanka” – reprezentantki naszej grupy zaśpiewały piosenkę pt.:„Zimowa rozruszanka”.
Codziennie staramy się wychodzić na spacery. Jesteśmy samodzielne. Prawie wszyscy umiemy się już samodzielnie ubrać i rozebrać przed i po przyjściu ze spaceru. Przed wyjściem panie jeszcze sprawdzają czy jesteśmy dobrze ubrani. Podczas spacerów bacznie obserwujemy przyrodę i dostrzegamy zmiany związane z porą roku.
Jak co roku, zabawa karnawałowa w naszym przedszkolu jest kolorowa i radosna. Są wielkie przygotowania strojów, dekoracji sal, korytarzy, słodkiego poczęstunku. Jest to dzień, który wyzwala wiele emocji.
To była udana zabawa, dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do jej zorganizowania.
Kolejne zajęcia edukacyjne w bibliotece. Tym razem mieliśmy okazję zapoznać się z zasadami ochrony naszego zdrowia w czasie zimowych przeziębień.
Pomimo stałego uwrażliwiania nas na przestrzeganie zasad higieny przez nasze panie,
staranne mycie rąk, kichania w zgięty łokieć, używania chusteczek higienicznych,
korzystania z własnych ręczników i ręczników papierowych, przydała nam się „lekcja
powtórkowa”. Będziemy pamiętać i przestrzegać zasad higieny bo to jest ważne,
zwłaszcza z zagrożeniem koronawirusem.
Dzisiejszy ranek był inny bo zimowy. Wyglądaliśmy w przedszkolu przez okno i podziwialiśmy zimową aurę. Padał śnieg i wszystko było białe.
Aktualna pora roku nie rozpieszcza nas śniegiem. Bardzo się ucieszyliśmy, ponieważ chcielibyśmy ulepić bałwana. Pani powiedziała nam, że jest dodatnia temperatura i pewnie śnieg się długo nie utrzyma. Tak też się stało. Po południu już śniegu nie było.
Razem z panią sprawdzaliśmy dlaczego śnieg tak szybko znika. Wiemy, że topi się pod wpływem ciepła. Przekonaliśmy się również, że śnieg nie jest taki czysty i nie można go brać do buzi.
